Utila Island

Utila Island

Nou, daar zijn we dan eindelijk aan gekomen na 2 ½ dag reizen: Utila Island. Hier zagen we al een hele tijd naar uit. Een prachtig tropisch eiland voor de kust van Honduras in de Carribean Sea. Veel over gelezen en gehoord en het zou er geweldig duiken zijn...

We zitten in een prachtig hostel, Ruby's Inn. We hebben een fijne ruime kamer met 2 twijfelaar bedden. Die fijne ruime kamer was toch al na ongeveer 2 uur een grote zooi! We hadden toch 2 bedden?? Oja daar onder die berg kleding en andere zooi..... Na een tijd reizen gaat je backpack toch wel een beetje muf ruiken. Lekker alles uitgepakt en ongeveer alles bij Ruby in de wasmachine, heerlijk alles weer fris!

We doen de eerste dag een opfrisduik. Even weer alles bij langslopen. Waar zat wat ook al weer, en hoe haal je adem onderwater. Best belangrijk lijkt me. Het eerst wat ik dan ook vergat toen we de eerste keer onderwater gingen is mijn mondstuk (regulator) in te doen. Ja, ja lekker alert! Kon hem gelukkig nog snel genoeg in doen. Na eerst 20 minuten alle handelingen opgefrist, hadden we nog genoeg lucht voor een klein duikje! Jeeeh! Wauw wat is de onderwater wereld toch mooi! Na een kleine pauze op de boot volgende tank aangesloten en duiken maar. Het is zo bijzonder hoe makkelijk je onderwater omschakeld naar ademhalen door je mond. Heel apart, het gaat als een natuurlijk iets. Ook heel apart: een boer door je regulator laten, hahaha! En een lol je dan hebt met je zelf. De onderwaterwereld is echt prachtig. Helemaal stil, alleen je eigen bubbels van je ademhaling.

Prachtige vissen, mooi koraal en dat allemaal in een prachtige blauwe zee. We hebben gelijk al tijdens die eerste duik een supergrote rog gezien. Mijn favoriete vissen zijn klein, zwart, en met blauwe reflecterende stippen erop!! Daar word je gewoon helemaal vrolijk van.

Na onze duikavonturen waren we toe aan wat te eten. Van duiken krijg je honger (Arjen krijgt eigenlijk van alles honger). We hebben heerlijk gegeten en gedronken bij Evelyn's Place, warden door Evelyn zelf bediend. Helaas volgende ochtend vreselijk aan de dunne. Arjen begon en ik zat zo ongeveer een half dagje later in hetzelfde schema. We hebben gelukkig een kamer met eigen badkamer en daar hebben we dan naar hartelust gebruik van gemaakt. Om het complete te maken dacht ik ook nog maar te beginnen met overgeven...... File voor de toilet..... Maar samen ziek zijn 2 dagen was best gezellig en we konden er best om lachen. Bedankt Evelyn!

De sfeer is hier super op het eiland. Beetje duiken, buekprobleempje hier, buikprobleempje bij de buren (is hier heel gebruikelijk schijnt) en een fijn stukje op de scootert. De taal hier is Spaans maar ook veel Engels. Als je het Engels kan noemen..... Soms kan je er werkelijk niks van maken. Het is een soort van Carribisch Engels, met veel yeah man, relax, en alles op z'n 38-ste. Heerlijk, en je moet je er vooral niet aan storen aan dat langzame tempo! Komt het vandaag niet dan morgen, drink gewoon een biertje of anders een lekker sapje en dan komt alles goed.

Morgen onze laatste duik! Daarna zullen we ook duikfoto's toevoegen. Die hebben we ff nog niet. Zaterdag vertrekken we richting Jewel Cays, een klein eiland hier 30 minuten speedboten verder op. Daar wonen 700 mensen en zijn maar liefs 7 kerken, geen auto's en een geweldig reef om lekker te snorkelen. Daar hebben wij wel zin aan!!

Adios Guatemala

Lief vakantiedagboek!

Jeuh! We zijn weer in een nieuw land, applaus! Jullie moeten weten dat alle backpackers om ons heen ongeveer 5x zoveel snelheid maken als ons tijdens het reizen. De meesten werken zo'n beetje heel Zuid- en Midden-Amerika af in een maand of 3, en wij zijn nu aanbeland bij land nummero 5: Honduras........ (en dat na bijna 5 maand).

We hebben het gigantisch leuk gehad op de school in San Gaspar, maar zijn nu ook weer erg blij om lekker verder te reizen. Tijdens het laatste weekend in San Gaspar hebben we ons vermaakt met een dikke vette gehuurde 4x4 pick-up. Samen met de 2 andere vrijwilligers van school (Rocco en Lydian) een beetje de binnenlanden van Guatemala verkend. Wat wij niet wisten: met een pick-up ben je ook automatisch een soort van taxi! Iedereen langs de kant van de weg, vindt dat ie het recht heeft om een stukkie mee te rijden in de bak. We besloten er gewoon maar aan mee te doen, voor dat we het wisten hadden we een pick-up vol Guatemalteken! Erg grappig......

Helaas is een gehuurde 4x4 bij benadering 126 keer zo duur als het openbaar vervoer, dus inleveren dat ding en snel weer in onze vertrouwde minibusjes. Tegenwoordig geen volgepropte toeristen-busjes meer, we zijn overgestapt op het openbaar vervoer. Op naar Semuc Champey: een spectaculaire, aquablauwe ‘waterpartij' wat het hoogtepunt is van menig Guatemala-ganger. Hopelijk kunnen jullie je iets voorstellen bij een ‘waterpartij', wat eigenlijk een gek woord is maar stiekem toch de lading dekt. Alleen was deze ‘waterpartij' nogal poepbruin in plaats van aquablauw, geheel en al te wijten aan het regenseizoen. Desalnietemin vonden wij het mooi!

Na een paar superleuke dagen in Cobán (met dank aan de familie Acuna en hun orchideën boerderij) richting de grens met Honduras. Het werd een memorabele reis: 2 ½ dag, 7 bussen, 1 kapotte brug bij de grens, 2 boottochten, 1 tropische storm en 600 km. later zitten we inmiddels al bijna weer een week op Utila Island!

We logeren hier op het eiland bij mr. Ruby (van Ruby's Inn Hostel) en zijn kat Baby van 21 jaar, en we proberen of er nog iets is blijven hangen van de duikcursus die we vorig jaar hebben gehad.

Oja, en nu ben ik nog 13 belevenissen vergeten van de afgelopen weken, maar anders wordt het zo'n lang stuk tekst. Gelukkig hebben we de foto's nog.....................

De groeten uit de Carribean (30 graden!)

Arjen en Karin

Wasgoed

Dit verhaaltje is een stukje uit mijn dagboek. We hebben alleen eenpaar dagen geen internet gehad dus vandaarwat later geplaatst.

Bergen met wasgoed!

Wij zijn weer bij ons gastgezin terug. Lekker weer als van ouds tussen het wasgoed. Gisteravond ons eerste nachtje hier, heerlijk geslapen. Wel hebben we ons eerst door 3 bergen wasgoed moeten werken om ons bed te breiken. We hebben Gladis, onze moeder maar even geholpen.

Lekker weer ons vertrouwede stekkie bij dit lieve maar ozo drukke gezin. Pfff School, heeeeel veel huiswerk, kerk, oma, eten koken, cathegesatie, huisschoonmaken ennatuurlijk hun wasgoed!!! Echt bergen en waslijnen vol met wasgoed!

Ach ja je blijft je verbazen op zo`n reis. Maar ze doen het hun zelf aan met al dat wasgoed. Pff elke dag wat anders aan en elke week alle bedden uitwassen en ook alle gordijnen.... En ja dan helpen wij gewoon zo af en toe met vouwen en ophangen. Het drogen duurt hie soms wel 3 dagen! En een droger kennen ze niet dus hangt het soms gewoon in de regen. Tussen door doen we ook nog even ons eigen wasje. Veel hebben we niet bij ons dus das ook zeker nodig. Toch wel een terug komend iets die was.

Overal inhet dorp zie je op de plattedakken waslijntjes en als het beloofd een mooie dag te worden hangt het dele dorp alles buiten en lopen de kids hier weer in schoongoed de volgende dag.

Liefs Karin

Het lijkt verdorie net een gewoon leven…..

Hé hallo lieve dagboek-volgers! Hier weer eens een berichtje vanuit regenachtig Guatemala. Regenseizoen in Guatemala betekent: nooit zonder paraplu naar de stad (het weer kan binnen 10 min. omslaan), een droger kennen ze hier niet dus je was drogen aan het lijntje duurt gemiddeld drie dagen, straten die zo af-en-toe veranderen in rivieren, en overal handoekjes in huis omdat het geheel toch niet volledig waterdicht blijkt te zijn......!

Maar we klagen niet, het leven is hier super. Sinds twee-en-een-halve week passen we op het huisje van Gerson (Guatemalteek) en Tessa (uut Brummen city). Tessa is de oprichtster van de stichting waarvoor we vrijwilligerswerk doen, en ze is met Gerson drie weekjes op vakantie in Nederland. Of wij op hun huisje (enPC met internet, wasmachine, TV met afstandbediening, eigen keuken, beamer met scherm en 600 films) wilden passen. Tuurlijk, graag, lijkt ons leuk!

'Oja, en we hebben ook 7 hondjes..............'

Naast alle luxe zijn we dus ook zo af en toe aan het poepscheppen, heitje voor karweitje zullen we maar zeggen. Geen punt , na drie maand backpacken genieten we nu zelfs van alle dagelijkse dingen. Boodschappen doen op de markt, afwassen, de honden in bad en ik had zelfs zin om de 4x4 van Gerson en Tessa te soppen. Deed mijn autohart goed! (Kun je nagaan hoe het daarmee gesteld is......)

Voordat we voor 3 weken ons huisje-boompje-beestje leven hebben opgepakt, zijn we nog een weekendje weg geweest naar Lago de Atitlán. Het mini-busje was volgens Guatemalteekse normen keurig op tijd, en na vijf kwartier vertraging gingen we eindelijk op weg. En wat is vijf kwartier op een jaar? Lago de Atitlán was betoverend mooi, een kratermeer op 1500 mtr. hoogte omringt door 12 vulkanen. We logeerden in een cabaña vlakbij het dorpje San Pedro, met vanaf onze veranda uitzicht op het meer. Prachtig! In San Pedro zijn behoorlijk wat gringo´s (Westerse toeristen) blijven hangen, met als positieve bijkomstigheid een behoorlijk culinair aanbod. Nick´s Place maakt lekkere pizza´s, ons gemiddelde ontbijt bestond uit Pancake con chocolate y bananas en bij Shanti Shanti hebben we genoten van Couscous en Broodje Falafal (en een potje rumikub!). En het kost allemaal geen drol. Het hete bad in onze cabaña op maandagochtend was een andere highlight van het weekend.

De PABO gaat aan ons geen nieuwe klanten krijgen als we terug zijn in Nederland, zoveel is wel duidelijk na vijf weekjes lesgeven! Het is heel leuk met de kids bezig te zijn, maar leraar zijn is toch óók een vak zijn we achter gekomen. Respect voor juf Marieke, bij ons ontbreekt het eindeloze geduld. Even voor jullie beeldvorming, met één klasje zijn we inmiddels vijf weken bezig met het uitleggen van de klok in het Engels.

De conversatie gaat ongeveer als volgt.

• Karin: 'José, what time is it?'
• José: '...............'
• Karin: '¿José, tu comprendes mi pregunta? ¿Qué hora es?'
• José: ¨Euhmmm, is it three past half.¨

Ok, bijna goed José. Volgende week proberen we het gewoon nog een keer........... Gelukkig is ons Spaans op ongeveer hetzelfde niveau als de kids, dus we klikken goed met elkaar.

Nog een paar dagen in het huisje van Tessa en dan zit onze tijd als vrijwilligeleraren eral weer op! Niet getreurd, we zijn al weer volop met nieuwe plannen bezig voor de verdere reis. We hebben erg veel zin om weer verder te trekken. Volgend weekend gaan we waarschijnlijk een dike vette 4x4 huren metandere vrijwilliger Rocco. Lekker een stukkie sturen door de omgeving, en de markt van Chichicastenango (de grootste in zijn soort)bezoeken.

Adios!

Arjen y Karin

Ik niet spreken Spaans, jou dan?

Hallo fijne familie en vrienden in het verre buitenland!

Ja, ik kan nu zeggen dat ik jullie allemaal al best aan ´t missen ben!! Ik had vandaag gewoon wel zin om is bij iemand op de koffie te gaan maar jah, al m´n familie en vrienden zitten in ´t prachtige, wonderschone Nederland! En hier in onze Guatemalteekse straat heb ik nog niet zo veel koffie adresjes……

We zijn inmiddels al weer 3 weken bij ons gastgezin in San Gaspar in de kost. Onze Spaanse lessen (40 uur) zitten er alweer bijna op, vrijdag en maandag nog les en dan moeten we de basis principes kunnen…… Haha, nou das nog niet echt zo hoor! We kunnen ons wel beter redden bijvoorbeeld op de markt en in het restaurant. Ook kunnen we onze Guatemalteekse moeder al goed verstaan. Zij is lerares en wil ons graag helpen met het Spaans leren en spreekt voor ons heel duidelijk en langzaam. Ons gezin is een superlief en leuk gezin. Vader en moeder met 2 dochters Mecedes en Lina (11 en 9) en een zoon Ramiro (14jaar). We hebben een leuk klein kamertje op de 2e verdieping tot onze beschikking gekregen. Verder is het gewoon heel leuk om eens mee te maken hoe een Guatamalteeks gezin nou woont, werkt en leeft. Het is wel een gezin dat het redelijk goed heeft, voor Guatemalteekse begrippen dan. Er zijn hier ook gezinnen die onder een golfdakje wonen, en koken op een kampvuurtje. Zijn wij toch wel erg blij met ons fijne dak boven ons hoofd en stromend water.

Afgelopen weekend zijn we een weekendje naar het strand geweest. Twee-en-een-half uur in een klein busje, wéér met je benen in je nek, en toen waren we in Monte Rico. Dit is volgens onze reisgids DÉ badplaats van Guatemala. Zeker was het een leuk weekend, maar DÉ badplaats was voor ons gevoel een beetje een veredeld Lage Veld…… (voor diegene die niet weten wat het Lage Veld is…… dit is een soort zandafgraving waar je toevallig ook kan zwemmen). Zegt genoeg denk ik over DÉ badplaats van Guatemala. We hebben wel heerlijk gezwommen in het zwembad van ons hostel, lekker weer bijgebruind en vooral lekker westers gegeten. Hamburgers en Pizza´s!! Onze Guatemalteekse moeder kookt prima hoor, maar wel héééééél Guatemalteeks. Dus veel bonen en ei, gebakken, gekookt of geklutst, en of course bij alles lekkere droge tortilla!!!

Deze week zijn we ook begonnen met lesgeven aan de kindjes hier op de middagschool. We geven les met handen en voeten en met de pas geleerde woorden en zinnen. Gelukkig zijn de kindjes heel behulpzaam en willen ze ons ook wel helpen met het Spaans, zo nu en dan verbeteren ze ons dan ook graag of moeten ze alleen maar heel hard lachen om onze fouten, hihi echt leuk hoor!!! We geven Engelse les en op woensdagmiddag is er creatieve middag. Er komen dan ongeveer 25 kindjes, lekker een paar uurtjes knutselen! Deze week hebben we met de kindjes maskers gemaakt, vonden ze super leuk! Gisteravond hadden we ook een uurtje volwassenen Engels. Er staat 18 man op papier, maar er waren er 12. Gelukkig, want 18 is wel heel veel hoor. We hadden ons goed voorbereid en wat dingetjes bedacht, gelukkig ging het heel soepetjes. De volwassenen willen graag Engels leren en zijn erg gedreven. Ze waren ook heel geduldig met ons Spaans, en wij weer met hun Engels! Dit klasje is 3 weken geleden begonnen en de vrijwilliger die deze mensen les gaf gaat weer naar huis. Wij hebben het voor de komende weken van haar overgenomen. Zij kon vloeiend spaans, wij iets minder…… Maar het was erg leuk en ze zijn nog zo beginnend in hun Engels, daar redden wij ons nog wel mee. Tellen tot 20, de dagen van de week, klokkijken, werkwoordjes ´to be´ en ´to have´, dat soort oefeningetjes

Verder is het hier heel gezellig met de rest van de vrijwilligers Jeske, Martijn en Marije. We vermaken ons prima! We gaan af en toe voor een cappuchino of skype even met de chickenbus naar Antigua. En aanstaand weekend gaan we weer een uitstapje maken, dit keer naar Lake Atitlan! Hiep hoi, weer met een mini busje!

Tot de volgende keer,

Groetjes van Arjen en Karin

P.S. Wil je ons straatje en huisje bekijken? We hebben een filmpje online gezet op youtube: http://www.youtube.com/watch?v=QVA8wgL4UN0 . Wel een beetje blubber-de-blubber kwaliteit maar de internet verbinding hier is net zo stabiel als een gemiddelde Guatemalteekse chickenbus, dus ik heb hem erg moeten verkleinen helaas.

Over vulkanen, mini busjes en Mr Hernia

Ola Chicos en Chicas!

Het laatse berichtje is alweer een heel aantal dagen geleden en vooral ook heel wat kilometers terug! We zijn immiddels heel wat avonturen verder aangekomen in Antigua. Ik zal jullie niet vermoeien met gewouwel over toen en toen en van die plek naar die plek en wachten op de bus en toen en toen en.....

We zijn nu in Antigua, hier zijn we vorige week zaterdag aangekomen. De rit hier naartoe kostte ons 2 dagen in een minibusje.... De minibusjes zijn vaak 14-persoons, en de Guatemalteken stoppen er vervolgens 17 backpackers in! Je zit dus lekker klem met zijn allen! Maar goed, we wilden graag de finale Nederland - Spanje zien in de bewoonde wereld, en niet in de jungle waar maar 1 klein teeveetje te vinden was.

Ach, en met je benen in je nek zit best lekker! En voor wie zich het afvraagt..... ja das zeker héééél prettig voor je rug en dan vooral míjn rug vondt deze 2 dagen echt feest! Ik heb er dan ook een nieuwe vriend bij: Mister Hernia. Lastige gast....

We hebben de eerste dagen hier gebruikt om bij te komen van de rit hier naartoe (en van de WK kater), ik heb veel plat gelegen met mijn rug. En ach ja, als je toch ligt kun je er ook nog wel even een soort van buikgriep, ofwel 'ik hou niks binnen, van geen enkele kant'-griepje krijgen! Geen problem, Mister Hernia had toch al gezorgd dat ik tijdelijk uitgeschakeld was. Maar we zijn er weer bovenop, paar lastige dagen gehad met rugpijn en ook wel ff met mezelf maar na diepe dalen komt zonneschijn!

Guatamala is prachtig! Super groen in vergelijking met wat we tot nu toe hebben gezien. Het weer is ook zeker aangenamer dan we in Mexico hebben gehad. Van 40 graden zitten we nu in 22 graden, das toch wel lekker weer een keer. Hoewel we vandaag ff onze foto´s zaten te bekijken van de laatste weken, en dan zagen die warme stranden er niet eens zo zweterig uit. Raar dat je dat dan zo snel weer vergeet.

We hebben een goedkoop hostel kunnen vinden met een prive kamer, douche en wc op de gang en een heel klein basic keukentje, dit kost ons dan 70 Quetzales per nacht dat is dan omgerekend 7 euro. We halen boodschappen op de markt voor een paar Quetzales en we maken heerlijke 'camping maaltjes'.

Afgelopen donderdag zijn we op bezoek geweest bij Tess Unlimited, een project van een Nederlandse meid in een dorpje tien minuutjes buiten Antigua. Je kunt bij haar ´s morgens Spaanse les volgen (drie uurtjes per dag), en ´s middags is er in hetzelfde gebouwtje een middagschool voor Guatemalteekse kindjes waar je kunt vrijwilligen. Heel erg leuk en lekker kleinschalig. Wij hebben ons ook opgegeven als vrijwilligers, staan dus binnenkort als het goed is voor de klas les te geven! Niet echt binnen onze 'comfort zone' om les te geven, maar we vinden het een uitdaging. We blijven dus zeker een aantal weken hier in de buurt van Antigua, misschien 4 of 6 (of 8 of 23....) We logeren bij een gastgezin in hetzelfde dorpje, en in het gezin spreekt niemand Engels! Hahaha, als het goed is gaat het dus snel met onze Spaanse woordenschat!

Gister hebben we een tripje gemaakt. Alles en iedereen weer beter dus lekker een vulkaan beklimmen! Was erg bijzonder. Soort van vreemd maanlandschap. De vulkaan was een maand geleden nog behoorlijk uitgebarsten. Over die hard geworden lava hebben wij gewandeld. Het was raar om in rond te lopen, en de lava was ook nog warm, vreemde ervaring maar wel weer heel bijzonder mooi!

Chicos en chicas, we kappen ermee. Nog even een paar fotootjes proberen up te loaden en tot de volgende keer maar weer!

Veel liefs Arjen en Karin

Laatste berichtje vanuit Mexico

Hallo allemaal!

Een laatste berichtje van ons vanuit Mexico.....

Nee, we komen nog niet naar huis vaders en moeders!! Morgen vroeg 08:10u vertrekt onze bus richting de grens van Mexico - Belize, om vanuit daar weer veder te bussen richting Flores in Guatamala. We hebben vanmiddag met Stacy gebeld (dat meisje met het Volkswagen busje) maar ze wist nog steeds niet wat ze wou, en of ze al klaar was om te vertrekken. Nou wij zijn er wel klaar voor en we gaan morgen!! Dan maar een openbare bus ipv de VW bus. We hebben er veel zin in om naar een ander land te gaan, maar het is ook wel weer een beetje spannend. Ander geld, ander bussysteem en we zijn nu net lekker gewend aan mooi mooi Mexiiicooooo..... Gelukkig spreken ze ook spaans in Guatamala, want ja, ook dat kunnen we inmiddels vloeiend. Hahaha niet dus. We leren elke dag iets :)

Het laatste berichtje was vanuit Merida. Vanaf daar zijn we richting Isla Holbox vertrokken. Dit was echt een prachtig eiland! We vermaakten ons daar zo heerlijk dat we er lekker 6 nachten zijn gebleven. Hier hebben we ook onze nieuwe vrienden ontmoet, Ben en Laura uit Duitsland. Super gezellig gehad. We hebben nog nicht eerder zulke leuke Deutsche vrienden gemaakt, hihi. Op het eiland is het vervoersmiddel f lopend of met een golf-car. Natuurlijk kun je die dan op elke hoek van de 5 straten daar huren! Arjen en ik hebben gelijk de eerste ochtend al zo'n ding gehuurd en het eiland eenbeetje verkend. Op de laatse dag hebben we dit nogmaals gedaan maar dan samen met unsere Deutsche Freunden. Lachen joh! Hele eiland overgecrossed, echt hard gaan ze niet maar dat geeft niet. Het was erg gezellig.

Het is hier nu regen/hurricane seizoen. Er werd ons gezegd dat er een storm op komst was. Kon wel behoorlijk slecht weer worden, misschien wel een hurricane..... Nou dat wilden wij wel meemaken, spannend! Het hostel was heel nieuw en degelijk, dus kom maar op. Maar 'helaas', het viel nogal tegen. Wel heftige regenbuien met behoorlijk harde wind maar verder niets. We hadden wel als echte Nederlanders (en ook de Duitsers) voedsel ingeslagen om 2 dagen te kunnen survivalen. Was dus niet nodig. De volgende dagen op het eiland liep je overal tot en met je enkels in het water door de blubber. We hebben op het eiland prachtige dierengezien, hele mooie vreemde landschappen met dode bomen en super blauwe luchten.We genieten nog steeds volop van al het moois wat we zien.

Na 6 dagen eiland werdt het wel weer eens tijd om verder te gaan. Bovendien vertrokken onze 'nieuwste vrienden ooit' weer terug naar Munchen, dus besloten wij ook maar om te gaan. We zijn met de bus eerst naar Cancun gereisd. Daar die Deutschers uitgezwaait en wij weer in een bus gestapt richting Tulum. Dit was echter een 2e klas bus. Tot nu toe alleen nog maar luxe 1e klas bussen gehad, endie hebbenaircoen heerlijke stoelen. Nou, das dan wel even wennen en errug warm zonder airco. Oververhit stapte we bij ons hostel uit. Hostel Lobo Inn aan de snelweg 1 km voor Tulum. Prima spot, met gratis fietsen erbij dat maakte het ook aantrekkelijk.

Hier zijn we inmiddels dan ook al weer een paar dagen. Tis hier wel meer touristisch dan we tot nu toe hebben gehad maar ja, we zitten dan ook dichtbij Cancun. Het hostel is niet duur maar dan heb je ook niet wat, kan je wel zeggen (behalve dan die fiets!). Gelukkig zijn we hele dagen op pad en hoeven we er alleen maar te slapen. We slapen in een dorm (slaapzaal), gezellig met 16 andere stinkende types.... Vlakbij is een grote supermarkt. Daar zijn we elke dag wel een paar keer te vinden. Het is er ge-airco-ed en het heeft een lunchroom-achtig iets. En nog belangrijker: het heeft superruime en schone WC´s! Iets wat ons hostel niet heeft, dus stappen wegewoon op de fiets en gaan we even 'boodschappen' doen. Hihi, als je bij ons in het hostel op de WC zit kan de deur niet meer dicht en steek je dus met de knieeen buiten de deurpost. Is wel een echt gedoe......

Gister zijn we met de collectivo naar Akumal geweest. Een plaatsje 20 minuten verderop. Snorkelspul mee, zwempak aan.... en snorkelen maar! Super mooi helder hier het water, mooie vissen en heeeeel veeeel zeeschildpadden!!!!! Wauw zeg! We hadden wel gehoord dat je hier schildpadden zou kunnen zien maar ja, is toch altijd afwachten of je ze ook echt tegenkomt. Nou we hebben er gewoon wel een stuk of 10 gezien in 2 uurtjes snorkelen. Gewoon vanaf de beach het water inlopen en je kwam ze gelijk tegen. Echt heel gaaf! Die beesten kunnen echt heel groot worden. En ze zijn nog best snel soms.

Op het strand hebben we voor het eerst ooit in onze beide levens een strandbed gehuurd. Wauw wat een luxe! No offence tegen degene voor wie dit dagelijkse kost is, maar voor ons was dit heel erg luxe. We hebben genoten hoor, aan het parelwitte strand met aqua blauwe zee op ons heerlijke bedje!

Tis hier nu bijna 7 uur 's avonds en Arjen is eten aan het klaarmaken: salade met een gekookt ei en een soort van stokbroodje. Vandaag hebben we gezwommen in een Cenote. Die zijn hier in Yucatan veel en we hadden er nog niet eerder 1 bezocht. Het is een soort van ondergrondse watergrot met heeeeeel helder en heeeeel koud water. We hebben lekker rond gesnorkeld. Onderwater is het echt heel mooi, prachtige rotsformaties en veel vissen. Jammer dat we de wegwerp-onderwater-camera waren vergeten. Maar t was echt wel heel koud!

Nou dat was dan Mexico! Prachtige dingen gezien en gedaan, genoten, verbaasd, vrienden gemaakt, verwonderd, en overwonnen... Wij gaan hier zo eten, tas weer inpakken en dan lekker slapen. Morgen vroeg op!

Groetjes, liefs en tot de volgende keer!!

Oja, bedankt allemaal voor de geweldige reacties en e-mails. Wij missen jullie ook! En Eva, fijn dat Annie het zo goed doet, je zorgt vast heel goed voor haar!

Voor degene die zich afvragen hoe het met Arjen zijn Oma nu gaat.... Het is spannend geweest de afgelopen week, omdat ze naast de complicaties van haar val ook longontsteking erbij kreeg. De laatste berichten zijn echter weer wat positiever, want de longontsteking lijkt overwonnen. We voelen ons wel heel ver weg met deze vervelende berichten maar gelukkig gaat het weer iets beter.

Merida enzo

Hallo vriendjes, vriendinnetjes en familie!

Hier dan een berichtje van karina. Ik had wel even zin om weer eens wat te pennen. Ik vindt het echt super leuk om jullie reacties te lezen!! Het is voor ons heel leuk om iets te horen van de mensen die je mist. En als jullie nou de verhalen zat zijn, stop je gewoon met lezen, haha. Fijn dat het met idereen in Hollanda goed gaat hoor!

We zitten momenteel in Merida. Het hostal waar we zitten is helemaal geweldig, super grote keuken waar we lekker ons eigen potje kunnen koken. We doen hier eigenlijk helemaal niks. Ja, sorry voor de harde werkers onder jullie maar het is gewoon echt zo. We hebben voor we hier kwamen veel trips en tours gedaan en nu zijn we dus lekker aant relaxen.

We hebben bedacht onzelf een soort van ritme aan te meten omdat vakantie gevoel nu toch ook een beetje wegzakt. We staan best vroeg op en zitten meestal rond 8 uur aan ontbijt. Dan begin je toch ook wel uit je bed te broeien door de zon hoor…. Ontbijt is hier in de keuken gezellig aan 1 grote tafel. Je ontmoet hier vanalles en iedereen. Maar ja dan ben je dus tegen 9 uur wel helemaal uit geontbijt en dan…. Hahaha boekje lezen, kletsen, nog maar een keer douchen want ook al doe je niks je zweet je hier rot!! Zwemmen doen we bij de buren in een wat luxer hotel. En boodschappen op de markt halen is een heuse activiteit. We hebben al pasta gehad en pasta en ovenschotel pasta. Oowja en vandaag maken we holandse piepers met wortels!! En zo vermaken wij ons heerlijk hiero.

Wat we hier nog wel hebben ondernomen deze afgelopen dagen was een tripje naar Celestún. Dat ligt hier 90 km verder aan de kust. Het staat er bekend om de Flamingo kolonie die hier woont. We zijn er heen gereden met een volkswagen busje van Stacy een vrouw hier in het hostel die dat busje gekocht heeft maar kan alleen maar automaat rijden en ja toen was het busje handgeschakeld…. Arjen en ik zien natuurlijk mogelijkheden. We hebben een dag met haar rond gereden en dat was erg leuk. Tis een super oude bus, ze heeft hem creme laten spuiten en een beetje opknap werk aan laten doen en ziet er mooi uit nu. Maar jah wat heb je er aan als je er niet in kan rijden?

Het was opngeveer 2 uur rijden richting de kust. Busje kon ongeveer 80 of 90 km per uur op de mooie stukken weg dan... 100 hobbels en tig kuilen verder waren we in Celestún. Bootje gehuurd met z’n vieren (er was nog een nederlandse jongen mee). Natuurlijk zei de bootjes verhuurman dat er flamingos waren maar in ons boek stond dat ze momenteel ergens anders zitten om te broeden maar goed kost nie zo heel veel dus proberen maar. We varen langs de mangrove. Ook zonder flamingos super mooi hoor. Voor 10 minuten geen vogel te zien. En toen ja hoor bochtje om en daar waren ze, voor me gevoel wel duizenden!! Wauw wat gaaf zeg. Blauwe lucht, witte wolken, groen van de mangove en groen tot aqua blauw water en dan van die super roze beesten met zo veel te gelijk….. waren er allemaal ff stil van. De natuur met zijn beesten is hier echt zo mooi, zo indrukwekkend. Ik zal ook ff wat fotos toevoegen want die wil ik jullie niet onthouden hoor!!! Kwou wel dat jullie het allemaal hadden kunnen zien!! De vogels schrokken op een gegeven moment en vlogen weg, we zaten midden in een roze wolk. Super zeg……..

We gaan zo meteen maar eens eten maken, temperatuur is lekker gedaald tis hier nu 8 uur ´s avonds en dan wordt het weer wat aangenamer. Vanavond gaan we de nacht bus nemen naar een eiland verder op bij Cancun in de buurt, Isla Holbox. We hebben ook misschien nog kans om met Stacy verder te reizen met de volkswagen bus maar daar is nog niks zeker over.

Nou dat was het dan weer denk ik zo maar. Ff eten en op daarna op een terrasje zo lekker een koud Cervezaatje en wij zijn heel gelukkig.

Liefs en tot de volgende keer

Karin en Arjen